پنجره های قلبت و رو به آسمون باز کن
ديدی، حس کردی
خدا از اون بالا مراقبته
کافيه بخوای
اون وقته که تو رو با خودش ميبره تا اون بالاها
نزديک خودش
تو آبی آسمون
کافيه از ته دل صداش کنی
اون وقته که بارون مهرش و رو زندگيت حس ميکنی
دست گرمش و رو سرت
اون وقته که از وجودش زندگيت و پر ميکنه از نرگس و ياس
پس تا دير نشده دستات و ببر بالا
از ته دل صداش کن
مطمئن باش بی جواب نميمونی
پ.ن. وقتي كسي با سر و صدا ميميره هميشه ميدويم تا نجاتش بديم اما وقتي يكي در سكوت و به آرامي ميميره ما فقط نگاه ميكنيم
+ نوشته شده توسط گلی در سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386 و ساعت
12:43 |
حتي چند بار اومدم اپ كنم همين كه كامپيوتر و روشن ميكردم پشيمون ميشدم! اما بلاخره اومدم! 
ادم انقدر پست حالا معني اون همه دلسوزيهاي الكيش و فهميدم! من ساده... من بچه... من خر
چطور باور كردم تو اين دور زمونه خدا يه فرشته جلو روم گذاشته حيف كه روز تولد امام علي به خودم قول دادم از اين به بعد با همه خوب باشم والا ميدونستم چه جوري جوابش و بدم!
حيف اون همه خوبي كه بهش كردم اما طرف خوب قضيه اينه كه شناختمش از حالا هم بيشتر مراقبم تا هر كسي كه از راه رسيد وچند تا قربون صدقه ام رفت گولش و نخورم و به حرفاش گوش ندم. 
اين دختر عموها با همه عيبايي كه دارن باز از خون خودمن و بايد از همه به خودم نزديكتر نگهشون دارم
تجسم اين دختره تو جشن نامزديش واقعا خنده داره!
همين الانش نميشه بش بگی بالا چشت ابروه ميبره همه چی و درسته ميزاره کف دست مامان جونش. خدا به ما رحم کنه
مدل Z610i سونی اريکسون... اين 
البته ۲۰۰ دلارش و خودم دادم بقيش يعنی مقدار کمترش هم مامی جون زحمت کشيدن. مامی خدا از بزرگی کمت نکنه. ايشالا پولت و پس ميدم دهه باور کن پسش ميدم
. اينم 
امشب باز قراره بريم مسجد نميدونم شايد نتونستم برم.
فکر کنين اين نامزد بيچارش چی ميکشه. 
يه چيز جالب ديگه اينه که اسم نامزدش ميناست کلی به خاطر اسمش اذيتش ميکنيم (مينا به زبان اونا (عربی) اسم پسره). بهش می گم مریانا مواظب باش ها یه وقت سرت کلاه نزارن حالا بعداً ببینی این مینا واقعانی دخمل بوده... میگه والا دفعه پیش که من چک کردم که هنوز پسر بود 
يه نکته جالبه ديگه قداشون مريانا ۱۶۰ مينا ۱۹۰+ به اين ميگن تفاهم. 
...در مورد کارم! الان خيلی بهتره. خيلی بيشتر به کارم وارد شدم فقط ديگه پاهام کم کم داره تموم ميشه اون ته تها يه چيزی مونده هنوز 
.
... يه ماهيه ابی کوچکولو
آخیش اگه این و نمیگفتم میمردم
... منم که هروقت یاد رژیم میفتم اشتهام باز میشه 
چرا آخه چرا!
ما کلا خانوادگی همینطوریم 
ها خنده داشت؟! اصلا به من چه از وقتی رفتم ایران و برگشتم ۷-۸ کیلو وزن اضافه کردم 
<-- دیروز با مریانا و تینا رفتیم 
البته قرار بود نامزد مریانام بیاد که دانشگاه کلاس داشت. برگشتنی ماشینه ۴ عدد دیوونه
بقل دست ماشین ما پارک بود... ما که راه افتادیم اونا هم دنبالمون 
مریانا هم غیرتی سرعت گرفت که ازشون جلو بزنیم حالا یه ماشین دیگه افتاده جلو اونا آسه آسه میاد اونا هم سبقت گرفتن و بیشعورا از ما جلو زدن 
یه هو اومدن جلو ماشین ما... سرعت هر دو ماشین ها هم بالا 
گیده نزدیک بود بی ماهی بشین. ما چون مدرسه داشتیم و دخملای خوبی بیدیم ولشون کلدیم بلگشتیم مدلسه 
از این به بعد اگه زخمی اینا شدین بیاین پیش خودم خوبتون کنم 
تو کلاسمون پارتنر من تینا بود باید دست هم و باند پیچی میکردیم یه ۱۰-۲۰ بار امتحان کردیم آخرشم نشد! باند بی ادب هی کج میره صاف نمیشه 
آقا مهلم هم هی بهمون میخنده میگه خوبه خوبه!
محرم ها میشه مسجد بقیه وقتا .... 
رفتیم نشستیم همه اومدن (با سمیه و سمیرا هم دست دادم) و خلاصه... این فسقلیهاشون هم جمع نمیکنن وسط اتاق جمع شدن... هر ۵ دقیقه هم ما ۲ متر میپریدیم بالا (در اثر ترکونده شدن بادکنک ها توسط فسقل ها 
اصلا ماهی و این حرفا!!! از این ایرانیای سفارتی خیلی بدم میاد 
قبلیا بهتر بودن این جدیدا همشون از دماغ فیل افتاده ان 
خوب گیده شام و خوردیم و بهدش نخود نخود هر که رود خانه خود! موقع خدافظی باز سمیرا و سمیه رو هم مثه بقیه بقل کردم
یه وقت نگین تو خودخواهی! میخوام کاراشون و فراموش کنم و آدم خوبی باشم 
ااااه 
تو بودی آره؟؟؟
بــــــــــــــــــای 
ایشالا سایه ات تا ابد بالا سرمون باشه و یه کم مهربون تر بشی 
چرا هیچ کس من و درک نمیکنه؟؟؟
من نخوام درس بخونم کی و باید ببینم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ هـــــــــا!!! باز صــــــــــــــــد رحمت به مدارس ایران نصف روز بود فقط اینجا از صبح بشین تا ساعت ۴ بعد از ظهر 
قدیری هم تو خوابم بود... کاش شماره شون و گم نکرده بودم.
با رنگها و طرحهای متفاوت اما نظراتون و همین جا بنویسین
حالا بقیه اش: